به طوريكه نوشته‌اند شيخ تقى الدين على دوستى سمنانى چند سال بعد از وفات استاد و مرشد خود شيخ علاء الدوله سمنانى زنده بوده تا سرانجام احتمال داده مىشود در حوالى پايان نيمه اول و آغاز نيمه دوم قرن هشتم هجرى ( 750 هجرى ) زندگى را بدرود گفته و در صوفى آباد سمنان ( جايگاه رشد فكرى و عروجى روحى خود ) بدست مير سيد على همدانى در جوار مرقد شيخ علاء الدوله سمنانى مدفون گرديده است . در روضات الجنان و جنات الجنان در اين باره چنين آمده است : ( بعد از مدتى كه حضرت امير سيد على همدانى قدس سره در ملازمت اخى « على دوستى » بوده‌اند و فوايد عظيم از ملازمت آن بزرگوار به وى رسيده فرموده‌اند كه : يا سيد شما را باز به صحبت برادرم شيخ محمود مزدقانى بايد رفتن ، روزى چند توقف مىافتد حضرت اخى در وقت معتاد كه چاشت بوده باشد ، از خلوت بيرون نمىآيند ، درويشان از حضرت امير التماس مىنمايند كه شما را به خلوت اخى درمىبايد آمدن التماس است ، اجابت نموده چون درمىآيند مىبينند كه حضرت اخى به جانب اثبات سر بزانوى مبارك نهاده وديعت جان به قابض ارواح سپرده هواى فضاى ملكوت را مسكن ساخته‌اند . حضرت مير استرجاع‌گويان از خلوت بيرون مىآيند و اين خبر جانسوز دلگداز را به درويشان مىگويند . مخلصان طريق تقريب به جاى آورده و به تجهيز و تكفين مشغولى نموده و در صوفياباد ( صوفى آباد ) سمنان مدفون مىگردند . بعد از سه روز حضرت مير عزيزان را بدرود نموده باز به خدمت شيخ محمود مشرف مىگردند . « 1 » )

--> - جلد دوم صفحه 282 . ( 1 ) . روضات الجنان و جنات الجنان تأليف حافظ حسين كربلائى تبريزى جلد دوم صفحه 282 .